Zapraszamy do kontaktu

VAT Wrocław 200 zł   VAT Bydgoszcz 200 zł   VAT Toruń 200 zł   VAT Lublin 200 zł   VAT Zielona Góra 200 zł   VAT Łódź 200 zł   VAT Kraków 200 zł   VAT Warszawa 200 zł   VAT Opole 200 zł   VAT Rzeszów 200 zł   VAT Białystok 200 zł   VAT Gdańsk 200 zł   VAT Gdynia 200 zł   VAT Katowice 200 zł   VAT Kielce 200 zł   VAT Olsztyn 200 zł   VAT Poznań 200 zł   VAT Szczecin 200 zł  
SZKOLENIA W POLSCE
KATEGORIE SZKOLEŃ
Aktualności podatkowe
Korzystanie z samochodu do celów prywatnych przez pracownika a VAT
19 września 2011

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w indywidualnej interpretacji z dnia 5 sierpnia 2011 r. Nr ILPP1/443-696/11-4/KG rozstrzygnął, czy w przedstawionej sytuacji nieodpłatne korzystanie z samochodu służbowego do celów prywatnych przez pracownika Spółki podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z pytaniem do organu podatkowego zwróciła się Spółka będąca czynnym podatnikiem VAT. Spółka posiada zaewidencjonowany na stanie środków trwałych samochód osobowy. Pojazd ten służy działalności opodatkowanej Spółki. Pracownik korzysta z przedmiotowego pojazdu również do celów prywatnych. Samochód osobowy został nabyty w czerwcu 2007 r., od którego odliczono 6.000 zł podatku VAT.

Zdaniem Spółki, wykorzystywanie pojazdu firmowego do celów prywatnych przez pracowników w 2011 r. stanowi nieodpłatne świadczenie, które należy opodatkować podatkiem od towarów i usług.

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe. Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, że w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 31 marca 2011 r., stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy, nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jako odpłatne świadczenie usług.

Z powyższego wynika, że aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług we wskazanym wyżej stanie prawnym muszą być spełnione łącznie dwa warunki, a mianowicie:

 brak związku świadczonych usług z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem,  istnienie prawa podatnika do odliczenia w całości lub w części podatku naliczonego związanego ze świadczonymi usługami.

W celu zapewnienia pełniejszej implementacji przepisów unijnych zmieniono cyt. wyżej art. 8 ust. 2 ustawy, który od dnia 1 kwietnia 2011 r. otrzymał brzmienie:

Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1. użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów;

2. nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

W art. 5 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652) ustawodawca krajowy wprowadził zapis, zgodnie z którym od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., nie stosuje się art. 8 ust. 2 ustawy zmienionej w art. 1, w przypadku wykorzystywania przez podatnika samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1, na cele niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa.

Natomiast na podstawie art. 6 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o rachunkowości oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 102, poz. 585), powołany wyżej przepis art. 5 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym otrzymał brzmienie: „Do dnia 31 grudnia 2012 r. w przypadku wykorzystywania przez podatnika, na cele niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, przy nabyciu których kwotę podatku naliczonego stanowiło 50% lub 60% kwoty podatku:

1. określonej w fakturze lub

2. wynikającej z dokumentu celnego, z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34 ustawy zmienianej w art. 1, lub

3. należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, lub

4. należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca

– nie więcej jednak niż odpowiednio 5.000 zł lub 6.000 zł, nie stosuje się art. 8 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1.”

Ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r., zgodnie z zapisem w ust. 8 pkt 1, wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia z wyjątkiem jednak m. in. cytowanego wyżej przepisu art. 6, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia 2011 r.

Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że od dnia 1 stycznia 2011 r. na podstawie art. 5 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym, zmienionego art. 6 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o rachunkowości oraz niektórych innych ustaw, przepis art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług nie ma zastosowania w przypadku wykorzystywania przez podatnika, na cele niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, przy nabyciu których kwotę podatku naliczonego stanowiło 50% lub 60% kwoty podatku:

1. określonej w fakturze lub

2. wynikającej z dokumentu celnego, z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34 ustawy zmienianej w art. 1, lub

3. należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, lub

4. należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca

– nie więcej jednak niż odpowiednio 5.000 zł lub 6.000 zł.

Zatem od dnia 1 stycznia 2011 r. czynność podlegająca na wykorzystywaniu przez podatnika, na cele niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, w odniesieniu do których podatnikowi przysługiwało w części (50% lub 60% kwoty podatku nie więcej jednak niż odpowiednio 5.000 lub 6.000 zł) prawo do doliczenia podatku naliczonego, nie podlega ustawie o podatku od towarów i usług w konsekwencji czego nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Środek transportowy, o którym mowa we wniosku to nabyty w czerwcu 2007 r. samochód osobowy, z którego odliczono zgodnie z ówczesnymi unormowaniami prawnymi 6.000 zł podatku VAT.

Z samochodu służbowego korzysta pracownik Spółki również do celów prywatnych, czyli ww. pojazd jest wykorzystywany także na cele niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Ponadto przy nabyciu samochodu Spółce przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w ograniczonym zakresie (60% kwoty podatku naliczonego określonego w fakturze nie więcej niż 6.000 zł).

Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że udostępnianie pracownikowi przedmiotowego samochodu służbowego do celów prywatnych zarówno w stanie prawnym obowiązującym w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 marca 2011 r., jak również w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011 r., na podstawie art. 5 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zobacz także: