Zapraszamy do kontaktu

SZKOLENIA W POLSCE
KATEGORIE SZKOLEŃ
Aktualności podatkowe
Korekta podatku naliczonego „in plus” u dłużnika
13 kwietnia 2018
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w indywidualnej interpretacji z dnia 6 kwietnia 2018 r. nr 0115-KDIT1-1.4012.73.2018.2.MM rozstrzygnął, czy Spółka ma prawo do korekty in plus podatku naliczonego po uregulowaniu zobowiązania wynikającego z faktury w walucie obcej na rzecz wierzyciela.
Z pytaniem do organu podatkowego zwróciła się Spółka, która w związku z nabywaniem towarów i usług powstają między innymi zobowiązania w walucie obcej udokumentowane fakturami wystawionymi zgodnie z art. 106e ustawy o podatku od towarów i usług. Na każdej z faktur widnieje kwota VAT w polskich złotych obliczona zgodnie z art. 31a ustawy o VAT. Wśród wspomnianych wyżej zobowiązań znajdują się również takie, do których ma zastosowanie art. 89b pkt 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym Spółka rzetelnie koryguje in minus wskazane na fakturze kwoty odliczonego podatku VAT w deklaracji za miesiąc, w którym przypada 150 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego na tym dokumencie. Spółka po spłacie wspomnianych krajowych zobowiązań w walucie obcej, ma prawo do korekty podatku naliczonego in plus zgodnie z art. 89b pkt 4 ustawy o VAT.

Spółka zadała pytanie, czy po spłacie zobowiązań krajowych w walucie obcej ma prawo do korekty podatku naliczonego in plus zgodnie z art. 89b pkt 4 ustawy o VAT w wysokości wskazanej w złotówkach na fakturze, a wcześniej skorygowanej in minus zgodnie z art. 89b pkt 1 ustawy o VAT?

Zdaniem Spółki korzysta z prawa do dokonania korekt podatku naliczonego in plus po spłacie zobowiązań krajowych w walucie obcej, do których wcześniej zastosowano art. 89b pkt 1 ustawy o VAT i dokonano korekty podatku naliczonego w deklaracji za miesiąc, w którym przypada 150-ty dzień od upływu terminu płatności w kwocie wskazanej na fakturze, czyli zgodnie z art. 31a ustawy o VAT i koryguje, w tej samej kwocie, in plus deklarację za okres, w którym dokonano zapłaty.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko Spółki za prawidłowe. Organ podatkowy wskazał, że w myśl art. 89b ust. 1 ustawy, w przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze.

Jak stanowi art. 89b ust. 4 ustawy, w przypadku uregulowania należności po dokonaniu korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik ma prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym należność uregulowano, o kwotę podatku, o której mowa w ust. 1. W przypadku częściowego uregulowania należności podatek naliczony może zostać zwiększony w odniesieniu do tej części.

Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 31a ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego. Podatnik może wybrać sposób przeliczania tych kwot na złote według ostatniego kursu wymiany opublikowanego przez Europejski Bank Centralny na ostatni dzień poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego; w takim przypadku waluty inne niż euro przelicza się z zastosowaniem kursu wymiany każdej z nich względem euro.

Według art. 106b ust. 11 ustawy o VAT kwoty podatku wyrażone w walucie obcej wykazuje się w złotych przy zastosowaniu zasad przeliczania na złote przyjętych dla przeliczania kwot stosowanych do określenia podstawy opodatkowania. Kwoty wykazywane w fakturze zaokrągla się do pełnych groszy, przy czym końcówki poniżej 0,5 grosza pomija się, a końcówki od 0,5 grosza zaokrągla się do 1 grosza.

Z kolei z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT wynika, że kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W konsekwencji organ stwierdził, że skoro Spółka, w związku z nieuregulowaniem należności wynikających z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług, dokonała korekty –w deklaracjach VAT za miesiące, w których przypadał 150 dzień od dnia upływu terminu płatności – odliczonego pierwotnie podatku naliczonego, to po uregulowaniu zobowiązań wynikających z tych faktur – stosownie do przepisu art. 89b ust. 4 ustawy – przysługuje jej prawo do dokonania korekty (powiększenia) kwoty podatku naliczonego o skorygowaną wcześniej, wyrażoną w PLN, kwotę podatku naliczonego, w rozliczeniu za okres, w którym należność uregulowano.

Wobec powyższego stanowisko Spółki uznano za prawidłowe.

Zobacz także:
pobierz z Google Play
Jeśli powyższy artykuł okazał się interesujący i chcieliby Państwo na bieżąco otrzymywać najnowsze aktualności branżowe na swój telefon komórkowy, wystarczy pobrać i zainstalować naszą APLIKACJĘ MOBILNĄ.